Göç Dergisi

Kimlik, Aidiyet ve Uyum Ekseninde Hakkâri’den Mersin’e Göçün Sosyo-Politik Dinamikleri

2026-06-25T10:56:31+00:00

Bu araştırma, Hakkâri’den Mersin’e göç eden bireylerin göç deneyimlerini sosyal ve siyasal bir çerçevede incelemeyi amaçlamaktadır. Nitel yönteme dayalı olarak ve derinlemesine görüşme tekniği ile yapılan bu çalışma, göç sürecinin bireylerin sosyal uyum mekanizmaları, kimlik ve aidiyet algıları, siyasal katılım pratikleri ve ekonomik hayata dâhil olma biçimleri üzerindeki etkilerini bütüncül bir şekilde analiz etmektedir. Çalışma beş ana temada yapılandırılmıştır. İlk olarak, göçün gerçekleşme zamanı ve nedenleri sorgulanarak, göç kararlarının ardındaki bireysel ve yapısal etkenler tartışılmaktadır. İkinci olarak, göç eden bireylerin Mersin’de yeni sosyal çevrelerini nasıl kurdukları, yerel halkla ilişkileri ve hemşehri dayanışma ağlarının entegrasyon sürecindeki rolü ele alınmaktadır. Üçüncü temada ise kimlik ve aidiyet olgusu, göç sonrası yaşanan dönüşümler ve kuşaklar arası kültürel aktarım boyutuyla değerlendirilmiştir. Dördüncü bölümde siyasal katılımın düzeyi, siyasal partilerle kurulan ilişkiler ve Hakkâri kimliğinin siyasal alandaki temsili incelenmektedir. Son olarak ekonomideki sektörel yoğunlaşma, toplumsal cinsiyet temelli eşitsizlikler ve kamusal hizmetlere erişimde yaşanan sorunların bireylerin toplumsal aidiyetlerini nasıl etkilediği analiz edilmektedir. Sonuç olarak bu çalışma, göçün sadece coğrafi bir yer değiştirme değil; aynı zamanda çok katmanlı sosyo-politik ve kültürel bir yeniden konumlanma süreci olduğunu ortaya koymaktadır.

Bangladeş’in Arakan Kamplarında Türkiye’nin Yumuşak Gücü: Kardeşlik Temelli Yumuşak Güç Üzerine Bir Alan Araştırması

2026-06-19T04:56:25+00:00

Bu çalışma, 2017 sonrasında Bangladeş’in Cox’s Bazar kamplarında faaliyet gösteren Türk kurumlarının (TİKA, AFAD, Türk Kızılay, Türkiye Diyanet Vakfı ve sahra hastanesi) sahadaki etkisini yumuşak güç çerçevesinde incelemektedir. Etki; cazibe/algı, atıf ve meşruiyet eksenlerinde işlevselleştirilmiş; Mayıs 2025-Şubat 2026 arasında on beş kampta yedi katılımcı grubuyla (242 kişi) yürütülen görüşmelerin tematik analiziyle çözümlenmiştir. Bulgular, Türkiye’nin yumuşak gücünün söylemden çok, dindaş bir topluluğa sunulan somut yardım ile kardeşlik bağının buluştuğu doğrudan temas anında üretildiğini göstermektedir. Çalışma, bu mekanizmayı kavramsallaştırmak için yazına “kardeşlik temelli yumuşak güç” kavramını önermektedir.

Nitelikli Emek Göçünün Ekonomi Politiği

2026-06-09T12:31:11+00:00

Özet

Nitelikli emek göçü, temelde dünya sisteminin ekonomik ve siyasi düzensizliğinden kaynaklansa da; toplumun eğitim sistemi tarafından üretilen nitelikli emek arzı ile iç talep arasındaki dengesizlik ile tetiklenmektedir. Zira bilimsel ve mesleki çalışma koşullarının nispeten elverişli olduğu ülkelere doğru aktığı bilinen nitelikli emek göçü, küresel ekonomik düzen, ulusal sosyo-ekonomik işleyiş ve bireysel yönelimlerin bileşkesi olarak cereyan eden bir süreci ifade etmektedir. Nitelikli emeğe göç kolaylığı sağlanması veya göçün bizzat teşvik edilmesi, emeğin ekonomi politiğine işaret eden sermaye birikiminin mantığıyla ilişkilidir. Merkez kapitalist ülkelerin rekabet üstünlüğü adına nitelikli emek göçünü teşvik etmesi ve bu yöndeki küresel politikalar, bu ilişkinin en bariz ifadesidir. Nihayet sermayenin talepleri doğrultusunda piyasaların ihtiyaç duyduğu nitelikte emek göçünü teşvik etmek, devlet nezdinde şekillenen sermaye yanlısı politikaların sonucudur. Göç veren Türkiye’nin tersine göçü özendiren politikalarının ne ölçüde başarılı olduğu ise tartışmalıdır. Zira bir taraftan tersine göç politikaları uygulanırken; diğer taraftan daha fazla nitelikli emek göç etme eğilimindedir. Daha önce yapılmış araştırmaların bulgularından hareket eden ve nitelikli emek göçünü önleyecek politikalar üretmeksizin tek taraflı tersine göç politikalarının yeterince başarılı olamayacağını ileri süren bu çalışma, nitelikli emek arzı ile iç talep arasında dengeyi gözeten emek yanlısı önleyici politikalar üretilmesi gerektiği argümanını tartışmaktadır.

Göçmen Kadınların Kişilik Özellikleri ve Bağlanma Temsillerinin Çizim Yoluyla İncelenmesi: Projektif Bir Araştırma

2026-06-05T12:03:05+00:00

Bu çalışma, göçmen kadınların bağlanma temsilleri ve kişilik özelliklerini projektif çizim yöntemleriyle incelemektedir. Araştırmaya 25-55 yaş aralığında 100 göçmen kadın ile kontrol grubu olarak 22-57 yaş aralığında 100 göçmen olmayan kadın katılmıştır. Veriler Kuş Yuvası Çiz Testi ve Bir Kaktüs Çiz Testi ile toplanmıştır. Analizlerde içerik analizi, yüzde, frekans ve ki-kare testi kullanılmıştır. Kuş Yuvası Çiz Testi sonuçları, göçmen kadınların daha az güvenli ve istikrarlı yuvalar çizdiğini, ebeveyn figürlerine ve koruyucu unsurlara daha az yer verdiğini göstermiştir. Bir Kaktüs Çiz Testi sonuçları ise daha yüksek duygusal sıkıntı, savunmacı saldırganlık ve aidiyet eksikliğine işaret etmiştir. Ayrıca aileye daha bağımlı oldukları, benlik saygılarının ise daha düşük olduğu belirlenmiştir. Bulgular, göç sürecinin bağlanma güvenliği ve kişilik özellikleri üzerinde önemli etkileri olduğunu göstermektedir. Sonuçlar, göçmen kadınların bağlanma ve duygusal ihtiyaçlarına yönelik terapötik müdahalelere duyulan gereksinimi vurgulamaktadır.

Türkiye’den Suriye’ye Geri Dönüş Gücü Bağlamında Türkiye-Suriye Arasındaki İlişkilerin Geleceği

2026-05-10T19:57:27+00:00

Türkiye, Suriye krizinin etkisini derinden hissetmiş, önemli güvenlik sorunlarıyla karşı karşıya kalmış ve savaştan etkilenen milyonlarca Suriyeliye açık kapı politikası uygulamıştır. Bu kapsamda, savaş mağduru Suriyelileri tasvir etmek için öncelikle misafir kavramı kullanılmış, daha sonra ensar-muhacir kavramları tercih edilmiş ve 2014 yılında da Türkiye’deki Suriyeliler hukuki statü olarak geçici koruma altına alınmışlardır. Türkiye oluşturmak istediği güvenli bölgelerle geçici koruma altındaki Suriyelileri vatanlarına dönmeyi teşvik etmişse de beklenilen derecede başarı sağlanamamıştır. Ancak 8 Aralık 2024 tarihinde muhaliflerin Suriye’de Esad’dan iktidarı devralmasıyla beraber Suriyelilerin geri dönüş gücünde önemli oranda artış olmuştur. Bu çalışma, Suriyelilerin Türkiye’de geçirdikleri yıllar boyunca Türkiye ile kurdukları sosyal bağların kritik önemi üzerine ortaya çıkmıştır. Bu kapsamda araştırmanın temel sorusu şudur: Türkiye’den ülkelerine geri dönen Suriyeliler, Türkiye için fırsat mı ya da tehdit mi oluşturuyor? Bu soruya yanıt bulmak için çalışma, yumuşak güç ve kamu diplomasisi kavramlarını kullanarak resmi ve diğer kaynaklardan Suriyelilerin Türkiye’de yaşadığı tecrübeleri aktardıktan sonra ülkelerine geri dönüş süreçlerini ve geri dönenlerin Türkiye-Suriye arasındaki ilişkilerde nasıl bir köprü(süzlük) oluşturabileceğini açıklamaya çalışmıştır.