Kimlik, Aidiyet ve Uyum Ekseninde Hakkâri’den Mersin’e Göçün Sosyo-Politik Dinamikleri
DOI:
https://doi.org/10.33182/gd.v13i1.961Anahtar Kelimeler:
Hakkari, göç, kimlik ve aidiyet, siyasal katılım, sosyal uyumÖzet
Bu araştırma, Hakkâri’den Mersin’e göç eden bireylerin göç deneyimlerini sosyal ve siyasal bir çerçevede incelemeyi amaçlamaktadır. Nitel yönteme dayalı olarak ve derinlemesine görüşme tekniği ile yapılan bu çalışma, göç sürecinin bireylerin sosyal uyum mekanizmaları, kimlik ve aidiyet algıları, siyasal katılım pratikleri ve ekonomik hayata dâhil olma biçimleri üzerindeki etkilerini bütüncül bir şekilde analiz etmektedir. Çalışma beş ana temada yapılandırılmıştır. İlk olarak, göçün gerçekleşme zamanı ve nedenleri sorgulanarak, göç kararlarının ardındaki bireysel ve yapısal etkenler tartışılmaktadır. İkinci olarak, göç eden bireylerin Mersin’de yeni sosyal çevrelerini nasıl kurdukları, yerel halkla ilişkileri ve hemşehri dayanışma ağlarının entegrasyon sürecindeki rolü ele alınmaktadır. Üçüncü temada ise kimlik ve aidiyet olgusu, göç sonrası yaşanan dönüşümler ve kuşaklar arası kültürel aktarım boyutuyla değerlendirilmiştir. Dördüncü bölümde siyasal katılımın düzeyi, siyasal partilerle kurulan ilişkiler ve Hakkâri kimliğinin siyasal alandaki temsili incelenmektedir. Son olarak ekonomideki sektörel yoğunlaşma, toplumsal cinsiyet temelli eşitsizlikler ve kamusal hizmetlere erişimde yaşanan sorunların bireylerin toplumsal aidiyetlerini nasıl etkilediği analiz edilmektedir. Sonuç olarak bu çalışma, göçün sadece coğrafi bir yer değiştirme değil; aynı zamanda çok katmanlı sosyo-politik ve kültürel bir yeniden konumlanma süreci olduğunu ortaya koymaktadır.

